1. Okres przed-Qin: prace hafciarskie z tego okresu zawierały głównie wzory, takie jak wzory chmur i grzmotów, charakteryzujące się prostymi liniami i żywymi kolorami. Haft zaczął pojawiać się także na odzieży, wyposażeniu domu i innych obszarach, stając się kluczową techniką zdobniczą.
2. Dynastie Han i Tang: Okres ten oznaczał złoty wiek haftu, charakteryzujący się niespotykanym dobrobytem. Hafty z tego okresu obejmowały głównie motywy takie jak kwiaty, ptaki, postacie i krajobrazy, z płynnymi liniami i bogatą kolorystyką. Hafty zaczęły pojawiać się także w ważnych miejscach, takich jak pałace i świątynie, stając się formą sztuki symbolizującą władzę i status.
3. Dynastie Song, Yuan, Ming i Qing: Prace hafciarskie tego okresu, dziedzicząc tradycje, kładły większy nacisk na innowacyjność i rozwój. Pojawiło się wiele szkół haftu, każda z własnymi unikalnymi cechami, takimi jak haft Suzhou, haft syczuański, haft Hunan i haft Guangdong. Szkoły te nie tylko osiągnęły przełom w technice, ale także znaczące innowacje w tematyce i stylu.
4. Okres nowożytny: Prace hafciarskie tego okresu integrowały nowoczesne koncepcje i techniki estetyczne z technikami tradycyjnymi. W tym samym czasie haft zaczął wychodzić za granicę i stał się formą sztuki o międzynarodowym wpływie.
